Ndtyhij

Voor het gelijknamige Superleague Formula team, zie Galatasaray SK (Superleague Formula).

Galatasaray SK
Naam	Galatasaray Spor Külübü
Bijnaam	•Aslanlar (Leeuwen) •Cim Bom Bom •Gala
Opgericht	20 oktober 1905
Plaats	Istanboel
Stadion	Türk Telekom Stadyumu
Capaciteit	52.650[1]
Voorzitter	Mustafa Cengiz
Trainer	Fatih Terim
(Hoofd)sponsor	Türk Telekom[2]
Begroting	€ 166 miljoen[3]
Competitie	Süper Lig Turkse Beker
Thuis Uit Alternatief
Geldig voor 2017/18
Portaal    Voetbal

Galatasaray is een voetbalclub uit Istanboel, Turkije.

De clubkleuren zijn rood-geel. Het stadion van Galatasaray is sinds begin 2011 de Türk Telekom Stadyumu (voorheen: Türk Telekom Arena) en ligt in de wijk Seyrantepe in Istanbul. De locatie van het stadion is na de komst van Galatasaray omgedoopt tot `Aslantepe´ dat letterlijk Leeuwenheuvel betekent. Galatasaray is sinds de invoering van betaald voetbal in 1959, 21 keer landskampioen van Turkije geworden. De grootste prestatie van Galatasaray was het winnen van de UEFA beker en UEFA Super Cup in het seizoen 1999-2000. Galatasaray heeft mede door de successen in Europa de meeste aanhangers in Turkije. Galatasaray heeft vele bijnamen, zoals "Aslanlar" (De Leeuwen) en Cim Bom Bom.

Galatasaray is opgericht in 1905 en is een van de drie grote topclubs uit Turkije. De club is een omni-sportvereniging, naast het voetbal heeft de club ook afdelingen voor basketbal, volleybal, zwemmen, roeien, waterpolo, atletiek en een raceteam dat deelneemt aan de Superleague Formula. De club heeft een beursnotering aan de Istanbul Stock Exchanges.

Galatasaray telt ook verschillende rivalen waarvan stadgenoot Fenerbahçe de grootste is. De wedstrijden tussen beide clubs staan bekend als een van de grootste derby's ter wereld en wordt ook wel "Intercontinentale Derby" genoemd. Dit vanwege het feit dat Galatasaray gelegen is aan de Europese kant van Istanbul, terwijl Fenerbahçe haar thuisbasis in Azië heeft.

Galatasaray is 21 maal kampioen geworden in Turkije. De Turkse gigant is tevens de meest succesvolle Turkse voetbalclub in Europa. De club schreef historie door in 2000 als eerste - en tot nu toe enige - Turkse club een Europese hoofdprijs te pakken, de UEFA Cup. Enkele maanden later werd ook de UEFA Super Cup gewonnen. Galatasaray wordt ook wel ‘Avrupa Fatihi’ (veroveraars/overwinnaars van Europa) genoemd door deze successen. De club is ook succesvol in de nationale beker, die 16 keer werd gewonnen, tot op heden nog steeds een record.

Geschiedenis

Oprichting

Oprichter Ali Sami Yen.

Leerlingen van het Galatasaray Lyceum maken dankzij de Engelsen en de Grieken rond 1900 kennis met voetbal. Alhoewel er veel animo is om net als de Engelsen en de Grieken te voetballen of een club op te richten, stranden veel pogingen.De Ottomaanse machthebbers hadden immers uit angst voor progressieve en nationalistische invloeden, samenscholing, sportactiviteiten en bijeenkomsten voor haar burgers bij wet verboden.

Ali Sami Yen (geboren als Ali Sami Frashëri), een van de leerlingen van het Lyceum besluit na het zien van een wedstrijd tussen Engelsen in 1903, zijn medeleerlingen bijeen te roepen om een team te vormen. Alhoewel het Lyceum een baken van vrijheid en vooruitgang is, ziet de schoolleiding, bang voor de machthebbers, zich genoodzaakt om geen toestemming te geven voor dit initiatief. Een aantal leerlingen kunnen zich hier niet in vinden. Gefascineerd door het spel, het publiek, voetbalschoenen en tenues besluiten 13 leerlingen onder leiding van Ali Sami Yen om in het geheim een club op te richten met als doel : "In groepsverband voetballen net als de Engelsen, in het bezit zijn van een kleur en een naam. Teams verslaan die niet Turks zijn". Op 20 oktober 1905 richten ze een team op en schrijven zich in voor de competitie van Istanboel, dat op dat moment maar uit 4 teams bestond.

Ali Sami Yen schrijft in zijn memoires dat hij en zijn medeoprichters de kleuren van de Turkse vlag als uitgangspunt nemen en een rood-wit tenue kiezen. Na de eerste wedstrijd (2-0 winst) worden de spelers van dit onbekend team aangesproken door agenten die de, in hun ogen te nationalistische rood-witte tenues in beslag nemen. Hierop kiest men later voor geel-donkerblauwe tenues. Na drie op rij verloren wedstrijden zijn de spelers ervan overtuigd dat de nieuwe kleuren ongeluk brengt. Daarom gaat men op zoek naar een nieuwe combinatie. Ali Sami Yen zou hier later het volgende over zeggen:
"Na een lange zoektocht kwamen we uit bij de stoffenwinkel van Şişman Yanko, in de wijk Fatih. Hier liet Yanko ons twee kleuren zien, een donkerrood, haast bordeaux en andere volle geel met een oranje tint. Toen hij de twee stoffen met één beweging naast elkaar legde leek het alsof we de schoonheid van een zangvogel met een rode kop en gele vleugels zagen. Het leek alsof we naar een vlam keken en daar een schouwspel van tinten rood en geel in zagen. Hopend dat onder het licht van de rood-gele vlam we vele overwinningen zouden beleven, kozen we voor deze combinatie. En zo is het precies gegaan"

De oprichters spelen met het idee om de nieuwe club Gloria (overwinning) of Audace (moed) te noemen. Echter tijdens de eerste wedstrijd worden de spelers door de toeschouwers "Galata Saray Efendileri" ("Heren uit Galata Saray") genoemd. Hierop besluiten ze om hun team Galatasaray te noemen.

Beginjaren

Eerste teamfoto Galatasaray 1906

Galatasaray 1908-1909

Ondanks vele belemmeringen weet Galatasaray zich staande te houden tegen Engelse en Griekse teams. In 1908 is Galatasaray in Istanboel uitgegroeid tot een club met veel supporters. In hetzelfde jaar vindt de eerste transfer plaats. De Engelsman Horace Armitage wordt als speler en manager aangetrokken van Cadi-Keuy FC. Met Armitage wordt Galatasaray 3 jaar op rij kampioen.
Na de eerste kampioenschap nemen de spelers trots hun Cup mee naar de directeur van het Galatasaray Lyceum, die hen met open armen ontvangt en steun uitspreekt. In 1910 treedt een nieuwe Turkse club toe tot de competitie van Istanboel: Fenerbahçe. Alhoewel Galatasaray, Fenerbahçe in eerste instantie steun en zelfs spelers levert, zullen de enige twee Turkse clubs in de competitie en daarbuiten een felle concurrentie aangaan. Op 12 februari 1911 wordt de eerste Galatasaray-Fenerbahçe ooit gespeeld. Doordat 5 spelers van Galatasaray de oversteek met de boot vanuit de Europese kant naar de Aziatische kant van Istanboel niet kunnen maken vanwege een sterke wind, speelt Galatasaray met 7 man tegen het elftal van Fenerbahçe. Galatasaray wint met 7-0 en de eerste kiemen van een lange strijd worden gelegd. Door de successen groeit Galatasaray snel uit tot de beste Turkse club in de competitie van Istanboel. Buitenlandse teams die Istanboel bezoeken kloppen dan ook als eerste bij Galatasaray aan voor een wedstrijd. Op 1 mei 1911 speelt Galatasaray tegen het Hongaarse Klojvar de eerste wedstrijd tegen een buitenlandse team (2-2). In hetzelfde jaar speelt Galatasaray de eerste wedstrijd op vreemde bodem in en tegen Boekarest (1-11 winst). Een paar maanden later is de eerste transfer naar het buitenland een feit. Sabri Mahir verruilt Galatasaray voor Olimpic Paris.
Door de resultaten tegen buitenlandse teams heeft Galatasaray genoeg zelfvertrouwen en middelen om de strijd met Europese teams aan te gaan. Een lange tour door Europa is hiervan het resultaat. Galatasaray treedt aan tegen teams zoals Bochum, Karlsruhe en Praag.

Eerste Wereldoorlog

Op 28 juli 1914 breekt de oorlog uit en de spelers van Galatasaray verruilen de voetbalvelden voor het front om het vaderland te dienen. Vele spelers zullen de oorlog niet overleven. Het Ottomaanse Rijk komt met een nederlaag uit de oorlog waardoor Istanboel en grote delen van Turkije worden bezet door de geallieerden. Alhoewel er vele wedstrijden gespeeld worden tegen Engelse en Franse militaire gelegenheidsteams zal het jaren duren voordat Galatasaray weer een rol van betekenis kan spelen.

Jaren 20

Oorspronkelijke logo Galatasaray

Aslan Nihat

Logo vanaf 1928 tot op heden

In de jaren 20 verruilt Ali Sami Yen de voorzitterschap van Galatasaray voor het voorzitterschap van de Turkse Voetbalbond.
In 1924 wordt de Engelsman Billy Hunter aangesteld als trainer van Galatasaray en het Turkse Elftal. Hunter die voorheen ook het Nederlandse Elftal onder zijn hoede had, stond bekend om zijn aanvallende speelstijl. De aanpak van Hunter zou resulteren in 3 titels tussen 1924 en 1929. Tijdens deze periode werd ook een logo voor Galatasaray bedacht. Şevki Ege, oftewel 333 Şevki Ege (verwijzend naar zijn leerlingnummer op het lyceum) tekende een adelaar met een voetbal tussen zijn snavel. Dit logo sprak de leerlingen niet aan en werd terzijde geschoven. 74 Ayet Emin en zijn klasgenoot Şinasi Şahingiray gaven in 1923 een weekblad uit genaamd Kara Kedi (zwarte kat). Emin had in een van de edities op de voorpagina de Arabische letters Ghayn-Sin getekend, verwijzend naar de G van Galata en S van Saray. Zijn klasgenoot Şinasi was zo onder de indruk dat hij dit logo voorstelde als clublogo. Vanaf 1925 zou niet alleen de club de logo overnemen, ook het Lyceum zou de rode Ghayn (later G) en gele Sin (later S) overnemen en als embleem gebruiken.

Nihat Bedik, die vanaf 1916 twintig jaar voor Galatasaray was uitgekomen en acht jaar aanvoerder was, had vanwege zijn speelstijl en passie op het veld de bijnaam Aslan (de leeuw) gekregen van de supporters. In de loop van tijd werd Aslan niet alleen als bijnaam voor Nihat gebruikt, maar voor heel Galatasaray. Daarnaast had een andere speler Sabit Cinol tijdens zijn studie in Zwitserland ook gevoetbald bij Servette. Hier zou hij inspiratie vinden voor de clublied "RE RE RE RA RA RA GALATASARAY GALATASARAY CİM BOM BOM" wat tevens "CIM BOM BOM" als bijnaam zou opleveren.

Jaren 30: de splitsing

In de jaren 30 barst de discussie binnen de club los over de rol van het lyceum binnen de voetbalclub. Een aantal voetballers die na een reis naar Zwitserland zien dat voetbal daar professioneel wordt gespeeld willen dit ook bij Galatasaray invoeren. Andere spelers die "liseliler" (lyceumers) werden genoemd verzetten zich hier heftig tegen. De 63 Galatasaray spelers besluiten na een discussie zich van Galatasaray af te scheiden en een nieuwe club op te richten. De nieuwe club heet eerste instantie Geel-Rood maar zou later "Güneş" (zon) heten. Deze afscheiding zou een aderlating voor Galatasaray betekenen en wederom zou het jaren duren voordat Galatasaray weer op volle sterkte zou zijn. Güneş zou na een sterke start met meerdere kampioenschappen uiteindelijk in 1939 zichzelf opheffen.

Jaren 40 & 50: professionalisering

De splitsing van de club had Galatasaray ernstig verzwakt. Alhoewel de spelers en supporters van Güneş zich weer herenigden met Galatasaray, zou de Tweede Wereldoorlog Galatasaray verder verzwakken en de club in een 'stille periode' duwen.

Geschrokken van de negatieve impact van de splitsing in de jaren 30 besluiten de bestuurders zich los te koppelen van het Lyceum. Men kiest voor drastische maatregelen zoals afscheid nemen van vele invloedrijke amateurvoetballers en men gaat actief op zoek naar profspelers die de ambitie van Galatasaray willen helpen waarmaken. Tevens wordt de legendarische oud-speler Gündüz Kılıç, ook wel Baba Gündüz (Vader Gündüz, vanwege zijn invloed op andere spelers) als hoofdtrainer aangesteld. Naast Gündüz
zou een andere toekomstige clubicoon zich bij Galatasaray voegen: Metin Oktay. In 1955 verhuisde Metin Oktay van Izmirspor naar Galatasaray van trainer Gündüz Kılıç, waar hij een vijfjarig contract tekende. Met de transfer verdiende Oktay een Chevrolet. Ook in de İstanbul Profesyonel Ligi, waarin Galatasaray uitkwam, werd Oktay verschillende keren topscorer.

In 1958 kreeg Turkije een landelijke voetbalcompetitie, de Türkiye Birinci Ligi (later Süper Lig). Ook hierin werd Oktay drie jaar achtereen topscorer. Tijdens een derby tegen Fenerbahçe in 1959 scoorde hij een doelpunt, waarbij het net van het doel kapotscheurde. In seizoen 1961/62 kwam Oktay uit voor Palermo uit Italië. Een jaar later keerde hij weer terug bij Galatasaray, waar hij tot zijn afscheid van het topvoetbal in 1969 uitkwam. Met de club werd hij tien keer landskampioen van Turkije. Na zijn terugkeer in 1962 werd hij nog drie keer landelijk topscorer.

Van alle spelers die bij Galatasaray speelden of nog zouden spelen zou niemand Metin Oktay, de ongekroonde koning, qua populariteit en invloed op Galatasaray evenaren. De liefde tussen Galatasaray en Metin Oktay was wederzijds. Toen zijn verloofde bij Metin Oktay haar beklag deed over het feit dat hij zo veel tijd kwijt was aan Galatasaray en hem vervolgens de keuze gaf om tussen haar en Galatasaray kiezen, koos Oktay zonder te aarzelen voor Galatasaray.

Jaren 60

Galatasaray nam voor het eerst deel aan Europese toernooien in het seizoen 1956/1957.
De club ging roemloos onderuit tegen Dinamo Boekarest. Een paar jaar later, in het seizoen 1962/1963, werd Dinamo Boekarest weer geloot. Dit keer ging Galatasaray wel door naar de volgende ronde. De club zou uiteindelijk de kwartfinale bereiken, waar AC Milan te sterk bleek. In 1967 nam de club afscheid van trainer Gündüz Kılıç. Hij was een icoon van Galatasaray en met 9 seizoenen de langstzittende trainer ooit bij de club. Met de club behaalde hij twee landskampioenschappen en won hij vier keer de nationale beker.

Jaren 70

In de jaren 70 wordt Galatasaray in de seizoenen 1970-71 en 1971-72 kampioen van Turkije. In het seizoen 1972-1973 wordt Galatasaray kampioen in de competitie, wint het de Turkse beker en ook nog eens de Turkse supercup. Na deze successen behaalde de club in de jaren 70 geen goede resultaten meer. Zo werd de club wel nog 4× kwartfinalist in de Turkse beker, 2× finalist en won de beker ook nog eenmaal in 1975-1976. De club werd ook nog 2× tweede, maar in de jaren 70 dus geen kampioen meer in de Süper Lig.

Jaren 80

In de jaren 80 was het lang stil rond de club. De club was lang geen kampioen geworden en succes in Europa bleef ook uit. Het bestuur stelde Jupp Derwall aan om daarin verandering te brengen. In 1987 werd de club na 14 jaar weer eens kampioen van Turkije. In het seizoen 1987-1988 werd Mustafa Denizli aangesteld als trainer, Galatasaray mocht meedoen in de Europacup I en strandde tegen PSV. Wel werd het landskampioenschap voor de tweede keer op rij binnengehaald. In het seizoen 1988-1989 kende de club een groot succes: Galatasaray bereikte de halve finale van de Europa Cup I, maar werd daar uitgeschakeld door Steaua Boekarest. De club werd ook nog in 1982 en 1985 winnaar van het Turkse beker.

1996-2000

In 1996 werd clubicoon Fatih Terim, die zijn hele leven lang voor Galatasaray had gespeeld, als trainer aangesteld. In 4 jaar werd Galatasaray omgetoverd tot een grootmacht en versloeg clubs als Juventus, AC Milan, Barcelona, Arsenal FC en Real Madrid. In 2000 zorgde Galatasaray voor een mijlpaal voor het Turkse voetbal door als eerste Turkse club een Europese hoofdprijs te winnen. In dat jaar won het de UEFA Cup ten koste van Arsenal FC. Een aantal maanden later werd ook de UEFA Super Cup gewonnen door een overwinning op Real Madrid. Het was een onvergetelijk jaar voor een Galatasaray fan. Miljoenen fans vierden feest in Istanboel en over de gehele wereld. Galatasaray werd landskampioen, won de Turkse beker, de UEFA Cup en in datzelfde jaar ook de UEFA Super Cup, waardoor ze de eerste plaats bereikte op de wereldranglijst voor clubs, IFFHS.

Honderdste jubileum

Het honderdste jaar brak aan en dit moest een mooi jaar worden voor de club. Fatih Terim nam rust en clublegende Gheorghe Hagi werd aangesteld als trainer. De club werd geen kampioen en liep ook de Champions League mis. Wel werd de finale van de Turkse beker gehaald. Hierin werd stadsgenoot en aartsrivaal Fenerbahçe met 5-1 verslagen.

2001-2010

Na het behalen van de UEFA Cup en UEFA Super Cup, vertrekken veel sterspelers (transfervrij) naar het buitenland waardoor Galatasaray sportief enorm verzwakt. Door de sportieve en financiële aderlating verkeert Galatasaray in financieel zwaar weer. Desondanks wordt er onder leiding van de Roemeen Lucescu in het seizoen 2001/02 de titel behaald. Alhoewel Galatasaray in 2005/06 met Eric Gerets en 2007/08 succesvol wordt in Turkije blijven successen in Europa uit. In 2009 wordt Frank Rijkaard aangesteld als hoofdtrainer, maar Rijkaard moet eind 2010 vanwege tegenvallende resultaten het veld ruimen voor Gheorghe Hagi.

2011-2013

Vanwege de slechte resultaten ontstaat er binnen Galatasaray een strijd tussen de voorzitter Adnan Polat en ontevreden leden. De leden krijgen uiteindelijk hun zin en er worden op 14 mei 2011 vervroegde verkiezingen gehouden. De verkiezingen worden met een recordaantal stemmen gewonnen door de miljardair Ünal Aysal.

Aysal belooft de supporters Galatasaray binnen 3 jaar terug te brengen naar de Europese Top. Een van zijn eerste daden als voorzitter was het aantrekken van Fatih Terim als hoofdtrainer. Omdat Aysal van mening is dat de selectie van Galatasaray onvoldoende kwaliteit heeft, wordt een groot aantal spelers verhuurd of verkocht. Aysal, met een geschat vermogen van 7 miljard Euro, belooft niet met geld te strooien maar een gezonde organisatie neer te zetten, niet alleen op sportief niveau, maar ook op het gebied van merchandising en jeugdopleiding. De voorzitter contracteerde verder Fernando Muslera, Emmanuel Eboué, Johan Elmander, Tomáš Ujfaluši, Felipe Melo en Selçuk İnan. Na een stroef begin slaagt Terim erin om met de vele nieuwelingen een succesvolle formatie te smeden. Verder stromen voor het eerst in jaren maar liefst 3 jeugdspelers door naar het eerste elftal. De reguliere competitie sloot Galatasaray af als koploper, maar vanwege de nieuwe opzet van de competitie diende er nog een play-off gespeeld te worden om de definitieve kampioen te bepalen. De laatste wedstrijd van de play-off was tevens de beslissende en de meest beladen: uit bij Fenerbahçe. De wedstrijd eindigde uiteindelijk in 0-0, waardoor Galatasaray met 1 punt voorsprong op aartsrivaal Fenerbahçe kampioen van Turkije werd. Op 5 mei 2013 verovert Galatasaray voor de 19e keer het kampioenschap van Turkije en mag zich hiermee recordhouder in Turkije noemen.

2013-2014

Fatih Terim krijgt een aanbieding om als interim bondscoach Turkije naar het WK te loodsen. Hij krijgt toestemming van de clubleiding, op voorwaarde dat het maar tijdelijk is. Terim wenst langer bondscoach te zijn en hij wordt op staande voet ontslagen. Een week later wordt zijn opvolger bekendgemaakt, Roberto Mancini. De club had goede resultaten in de competitie en de Champions League. Galatasaray had een grote puntenachterstand op Fenerbahce die bijna weg leek te zijn met slechts 4 punten verschil. Tot op het moment dat Mancini het systeem te veel veranderde, steeg het verschil naar 13 punten. Galatasaray sloot het seizoen af met een tweede plaats, op 9 punten na van Fenerbahce en Mancini nam ontslag.

2014-2016

Cesare Prandelli werd aangesteld als hoofdtrainer. Tot ongenoegen van de supporters die liever een aanvallend ingestelde trainer willen. Na een mislukte Champions League-campagne werd Prandelli ontslagen. Ook voorzitter Unal Aysal treed af. Het interim-bestuur benoemt al snel assistent-bondscoach Hamza Hamzaoglu tot hoofdcoach. Hamzaoglu slaagt erin om met zijn formatie, onder leiding van Wesley Sneijder, zowel de beker als de landstitel in wacht te slepen. Ondanks een uiterst succesvol start weet Hamzaoglu in zijn 2e seizoen de stijgende lijn niet door te zetten. Als gevolg hiervan wordt Hamzaoglu eind 2015 vervangen door Mustafa Denizli.

2016-heden

Denizli behaalde geen grote successen. Galatasaray bleef dwalen en de coach vertrok. Drie wedstrijden later kwam Jan Olde Riekerink als tijdelijk trainer. Ook al was het een moeilijk klus om dat seizoen Galatasaray terug recht te zetten, Riekerink wist toch als interim-trainer twee bekers te veroveren in 4 maanden tijd (Turkse beker en Turkse supercup). Deze finales werden alle twee tegen aartsrivalen gespeeld, waarvan de Turkse beker tegen Fenerbahçe SK (1-0 winst) en de Turkse Supercup tegen Beşiktaş JK wat 3-0 werd gewonnen met een strafschoppenreeks. Na deze successen werd Riekerink ook een publiekslieveling en vonden de supporters dat hij een kans zou moeten krijgen. Zo werd voor het seizoen 2016-2017 Riekerink als hoofdcoach aangesteld en begon direct met een denderende start aan het seizoen. Halverwege het seizoen 2016-2017 werd Riekerink na een reeks slechte resultaten ontslagen. Op 15 februari 2017 werd Igor Tudor aangesteld als hoofdcoach van Galatasaray. Op 17 december van datzelfde jaar kreeg de Kroaat echter alweer zijn ontslag.

In het seizoen 2017/18 sleepte Galatasaray onder leiding van veteraan-coach en clubicoon Fatih Terim op de laatste speeldag van de Turkse competitie de landstitel in de wacht. Galatasaray met de Nederlandse verdedigende middenvelder Ryan Donk in de gelederen, won op zaterdag 19 mei 2018 met 1-0 van en bij Göztepe en verzekerde zich daarmee van de 21ste landstitel in de clubgeschiedenis. De Fransman Bafétimbi Gomis benutte in de 66ste minuut een strafschop voor Galatasaray, dat minimaal gelijk moest spelen om de titel veilig te stellen. Donk had net als de in Nederland geboren Kaapverdiaan Garry Rodrigues een basisplaats bij de kersverse kampioen, die in 2015 voor het laatst de landstitel had veroverd.

Erelijst

Competitie	Aantal	Jaren
Internationaal
UEFA Cup	1x	2000
UEFA Super Cup	1x	2000
Nationaal
Süper Lig	21x	1962, 1963, 1969, 1971, 1972, 1973, 1987, 1988, 1993, 1994, 1997, 1998, 1999, 2000, 2002, 2006, 2008, 2012, 2013, 2015, 2018
Turkse beker	17x	1963, 1964, 1965, 1966, 1973, 1976, 1982, 1985, 1991, 1993, 1996, 1999, 2000, 2005, 2014, 2015, 2016
Turkse Super Cup	15x	1966, 1969, 1972, 1982, 1987, 1988, 1991, 1993, 1996, 1997, 2008, 2012, 2013, 2015, 2016

• Naast bovengenoemde prijzen won de club nog tal van andere nationale en regionale prijzen.

Algemeen

Türk Telekom Arena

Türk Telekom Arena

De thuishaven van Galatasaray is vanaf het seizoen 2010/11 Türk Telekom Arena,een nieuw multifunctioneel 5 UEFA-sterren stadion in de wijk Seyrantepe, Şişli. Het stadion heeft een capaciteit van 52.650 zitplaatsen.

Derby's

Ticket uit 1923

De drie grote clubs van Istanbul, Beşiktaş JK, Fenerbahçe SK en Galatasaray SK hebben een lange geschiedenis van rivaliteit met elkaar. Er is geen verschil gebaseerd op religie of klasse tussen de fans maar elke match produceert haar eigen drama. De derby tegen Fenerbahce wordt in Turkije gezien als dé grootste voetbalderby ter wereld. De spanning rondom de wedstrijd wordt weken voor de wedstrijd opgedreven door de media en fanatieke fans. De wedstrijden worden regelmatig overschaduwd door geweld rond het stadion en veel opstootjes op het veld. Veel trainers hebben hun contract ontbonden zien worden na een verloren derby of juist voor eeuwig een plek veroverd in de harten van de fans. Een van deze trainers is Graeme Souness.
Na de gewonnen finale van de Turkse Beker tegen Fenerbahçe plantte Souness de geel-rode vlag van Galatasaray op de middenstip van het Fenerbahçe stadion die hem de naam "Ulubatli Souness" bezorgde. Deze naam verwijst naar"Ulubatli Hasan" (Hasan uit Ulubat), die als soldaat van Sultan Mehmed II de vlag van het Ottomaanse Rijk in Constantinopel plantte om de uiteindelijke verovering van Constantinopel te bevestigen. Deze actie van Souness maakte hem populair bij de supporters van Galatasaray, maar had tot grote woede geleid bij de supporters van de tegenpartij.

Supportersverenigingen

Galatasaray SK heeft supportersverenigingen over de hele wereld en deze worden overkoepeld door "ultrAslan" (van ultra = fanatiek supporter, + aslan = leeuw). Deze overkoepelende apolitieke groep werd in 2001 opgericht. Hun symbool is een speciaal ontworpen leeuw, en hun naam wordt altijd geschreven in hetzelfde lettertype op shirts en truien. Sinds 2003 werd UltrAslan een gedeponeerd handelsmerk en verkoopt het diverse fanproducten.

Ook ultrAslan-UNI werd gelanceerd voor de fans in de Turkse universiteiten, meestal gemaakt van hogeschool-studenten. UltrAslan-Europa, die werd opgericht in 2004, heeft de coördinatoren in een aantal Europese landen. Andere groepen zijn UA-Amerika, UA-Azië, UA-Afrika en UA-Australië.

Galatasaray Lyceum en Universiteit

Ingang Galatasaray Universiteit

Galatasaray Eiland

Het lyceum van Galatasaray, opgericht in 1481, is na de Universiteit van Istanboel opgericht in 1453, een van de oudste onderwijsinstellingen ter wereld. De voetbalclub heeft altijd een hechte band met het lyceum vanwege het feit dat de oprichters van de voetbalclub allen aan het lyceum studeerden. Bestuurders en belangrijke leden zijn vaak Alumni. Deze Alumni worden "Liseliler" genoemd en hebben veel macht binnen de ledengroep en bestuur. Alhoewel de club tegenwoordig onder alle lagen van de bevolking veel fans heeft, werd de club in het verleden als de club van de elite gezien.

Galatasaray TV

Galatasaray TV (GSTV) is de televisiezender van de voetbalclub. De zender is actief sinds 15 januari 2007. De zender zendt 24 uur nieuws en analyses over de club, interviews en trainingsbeelden uit.

Galatasaray Eiland

De club is eigenaar van een klein eiland in de Bosporus in Istanbul, het Galatasaray eiland (Turks: Galatasaray Adasi, Kuruçeşme Adasi). Het dient sinds medio 2007 als een entertainment- en recreatiecentrum. In 2017 werd het eiland gesloopt, omdat er bouwwerken op zouden zijn in strijd met de bouwregels. Het bestuur van Galatasaray kondigde aan nieuwe bouwwerken te bouwen op het eiland conform de bouwregels.^[4]

Resultaten Galatasaray 1959 – 2018

Galatasaray SK in Europa

Zie Lijst van Europese wedstrijden van Galatasaray SK voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Galatasaray SK speelt sinds 1956 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam:

• Champions League

1993/94, 1994/95, 1997/98, 1998/99, 1999/00, 2000/01, 2001/02, 2002/03, 2003/04, 2006/07, 2008/09, 2012/13, 2013/14, 2014/15, 2015/16, 2018/19

• Europacup I

1956/57, 1962/63, 1963/64, 1969/70, 1971/72, 1972/73, 1973/74, 1987/88, 1988/89

• Europa League

2009/10, 2010/11, 2015/16, 2018/18

• Europacup II

1964/65, 1965/66, 1966/67, 1976/77, 1982/83, 1985/86, 1991/92, 1996/97

• UEFA Cup

1975/76, 1978/79, 1979/80, 1986/87, 1989/90, 1992/93, 1995/96, 1999/00, 2003/04, 2005/06, 2007/08, 2008/09

Voorzitters

Galatasaray heeft sinds de oprichting van de vereniging 41 verschillende voorzitters gehad. De eerste voorzitter was de oprichter Ali Sami Yen. Sinds begin 2018 is Mustafa Cengiz voorzitter van de club. Hij versloeg Dursun Özbek bij de verkiezingen.

Bekende spelers

Zie ook

• Lijst van spelers van Galatasaray SK

Competitie topscorers

Hakan Şükür

Gheorge Hagi

#	Naam	Seizoen	Goals
1.	Metin Oktay	1959	11 goals
2.	Metin Oktay	1959-1960	33 goals
3.	Metin Oktay	1960-1961	36 goals
4.	Metin Oktay	1962-1963	38 goals
5.	Metin Oktay	1964-1965	17 goals
6.	Metin Oktay	1968-1969	17 goals
7.	Tarik Hodžić	1983-1984	16 goals
8.	Tanju Çolak	1987-1988	39 goals
9.	Tanju Çolak	1990-1991	31 goals
10.	Hakan Şükür	1996-1997	38 goals
11.	Hakan Şükür	1997-1998	32 goals
12.	Hakan Şükür	1998-1999	19 goals
13.	Arif Erdem	2001-2002	21 goals
14.	Milan Baroš	2008-2009	20 goals
15.	Burak Yılmaz	2012-2013	24 goals
16.	Bafétimbi Gomis	2017-2018	33 goals

Aanvoerders

Periode	Naam
1994–2000	Tugay Kerimoğlu
2000–2005	Bülent Korkmaz
2005–2008	Hakan Şükür
2008–2009	Ümit Karan
2009–2011	Arda Turan
2011-2012	Sabri Sarioglu
2012-heden	Selçuk İnan

Meest opgesteld

Naam	Jaar	Basisplaatsen	Goals
B. Korkmaz	1984–2005	630	16
Hakan Şükür	1992–1995 1995–2000 2003–2008	547	295
Metin Oktay	1955–1961 1962–1969	403	388
Suat Kaya	1986–1987 1992–2003	351	14
Fatih Terim	1974–1985	327	129

Selectie 2018/2019

Naam	Rugnummer	Nationaliteit	Vorige club	Bij de club sinds	Posities
Keepers
Fernando Muslera	1	Uruguay	SS Lazio	2011	DM
Batuhan Ahmet Şen	12	Turkije	Eigen jeugd	2018	DM
Ismail Çipe	13	Turkije	Eigen jeugd	2015	DM
Verdedigers
Mariano	2	Brazilië	Sevilla FC	2017	RB
Ahmet Yılmaz Çalık	5	Turkije	Gençlerbirliği SK	2017	CB
Martin Linnes	14	Noorwegen	Molde FK	2016	RB, LB
Ömer Bayram	19	Turkije	Akhisar Belediyespor	2018	LB
Semih Kaya	26	Turkije	AC Sparta Praag	2019	CB
Christian Luyindama	27	Congo-Kinshasa	Standard Luik	2019	CB
Emre Taşdemir	33	Turkije	Bursaspor	2019	LB
Marcão	45	Brazilië	Grupo Desportivo de Chaves	2019	CB
Yuto Nagatomo	55	Japan	FC Internazionale Milano	2017	RB
Middenvelders
Selçuk İnan	8	Turkije	Trabzonspor	2011	CAM, CM, CVM
Younès Belhanda	10	Marokko	Dynamo Kiev	2017	CAM
Ryan Donk	15	Nederland	Kasımpaşa SK	2016	CVM
Badou Ndiaye	17	Senegal	Stoke City	2018	CM
Emre Akbaba	20	Turkije	Eigen jeugd	2018	CAM
Fernando	25	Brazilië	Manchester City	2017	CVM
Celil Yüksel	52	Turkije	Eigen jeugd	2018	CVM
Sofiane Feghouli	89	Algerije	West Ham United	2017	CAM
Aanvallers
Eren Derdiyok	9	Zwitserland	Kasımpaşa SK	2016	SP
Sinan Gümüş	11	Turkije	VfB Stuttgart	2014	LM, RM, LV, RV
Konstantinos Mitroglou	22	Griekenland	Olympique Marseille	2019	SP
Yunus Akgün	35	Turkije	Eigen jeugd	2018	CAM, RA
Henry Onyekuru	21	Nigeria	Everton	2018	LA
Muğdat Çelik	88	Turkije	Akhisar Belediyespor	2018	SP
Mbaye Diagne	91	Senegal	Kasımpaşa SK	2019	SP

• 
  = Aanvoerder | = Blessure

Technische staf

Naam	Nationaliteit	Functie
Fatih Terim	Turkije	Hoofdtrainer
Hasan Şaş	Turkije	Assistent-trainer
Ümit Davala	Turkije	Assistent-trainer

Samenwerkingsverbanden

• 
  Beylerbeyi SK (Turkije)


• 
  Reading FC (Engeland)^[5]
  


• 
  Alania Vladikavkaz (Rusland)^[6]
  

Externe links

• Officiële website


• 
  (tr) Website voor fans
  

Zie de categorie Galatasaray S.K. van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

	Galatasaray – seizoen 2018/19
1 Muslera · 2 Mariano · 3 Maicon · 4 Aziz · 5 Çalık · 7 Mendes Rodrigues · 8 İnan  · 9 Derdiyok · 10 Belhanda · 11 Gümüş · 13 Çipe · 14 Linnes · 15 Donk · 17 Ndiaye · 19 Bayram · 20 Akbaba · 21 Onyekuru · 25 Fernando · 35 Akgün · 43 Kabak · 55 Nagatomo · 88 Çelik · 89 Feghouli · Coach: Terim · Assistent-coach: Davala · Assistent-coach: Şaş · Keeperstrainer: Taffarel