Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1978



































































































































Vlag van Frankrijk Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1978


Circuit Paul Armagnac

Circuit Paul Armagnac

Officiële naam Championnat du Monde, Grand Prix de France
Land
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Datum
7 mei 1978
Organisator
FFM/FIM

500 cc
Poleposition
Vlag van Venezuela Johnny Cecotto
Snelste ronde
Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts
Eerste
Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts
Tweede
Vlag van Verenigde Staten Pat Hennen
Derde
Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Sheene

350 cc
Poleposition
Vlag van Frankrijk Olivier Chevallier
Snelste ronde
Vlag van Australië Gregg Hansford
Eerste
Vlag van Australië Gregg Hansford
Tweede
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington
Derde
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Jon Ekerold

250 cc
Poleposition
Vlag van Frankrijk Patrick Fernandez
Snelste ronde
Vlag van Australië Gregg Hansford
Eerste
Vlag van Australië Gregg Hansford
Tweede
Vlag van Verenigde Staten Kenny Roberts
Derde
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Kork Ballington

125 cc
Poleposition
Vlag van Frankrijk Thierry Espié
Snelste ronde
Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi
Eerste
Vlag van Italië Pier Paolo Bianchi
Tweede
Vlag van Italië Eugenio Lazzarini
Derde
Vlag van Zweden Per-Edvard Carlsson

Zijspan
Poleposition
Vlag van Frankrijk Alain Michel/Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Collins
Snelste ronde
Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Williams
Eerste
Vlag van Zwitserland Rolf Biland/Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenneth Williams
Tweede
Vlag van Frankrijk Alain Michel/Vlag van Verenigd Koninkrijk Stuart Collins
Derde
Vlag van Verenigd Koninkrijk Malcolm Hobson/Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenny Birch

De Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1978 was de vierde race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1978. De races werden verreden op 7 mei 1978 op het Circuit Paul Armagnac nabij Nogaro, Frankrijk.




Inhoud






  • 1 Algemeen


  • 2 500 cc


    • 2.1 Uitslag 500 cc




  • 3 350 cc


    • 3.1 Uitslag 350 cc




  • 4 250 cc


    • 4.1 Uitslag 250 cc




  • 5 125 cc


    • 5.1 Uitslag 125 cc




  • 6 Zijspanklasse


    • 6.1 Uitslag zijspanklasse







Algemeen


De Franse FFM organiseerde haar Grand Prix, ondanks de aanwezigheid van goede circuits als Paul Ricard en Le Mans, uitgerekend in een uithoek in Zuid-Frankrijk op het Circuit Paul Armagnac bij Nogaro. De betekende dat het rennerskwartier veel te klein was, het wegdek erg slecht en dat het weinige publiek op taluds moest plaatsnemen, die door de regen ook nog doornat waren geworden. Door het slechte asfalt waren er al in de trainingen veel valpartijen, o.a. van Sadao Asami, Leandro Becheroni, Guy Bertin, Johnny en José Cecotto, Virginio Ferrari, Leif Gustafsson, Ikujiro Takai en Franco Uncini. Tom Herron viel tijdens de trainingen zelfs twee keer. Takai en Becheroni konden niet starten in de race. Geen enkele poleposition werd verzilverd: Johnny Cecotto viel een paar ronden voor het einde van de 500cc-race uit, Olivier Chevalier viel in de opwarmronde waardoor hij de 350cc-race zonder stroomlijnkuip moest rijden, Patrick Fernandez en Thierry Espié vielen allebei in hun race en Alain Michel werd met zijn bakkenist Stu Collins tweede in de zijspanrace.



500 cc


Nu de problemen met de Goodyear-banden van Kenny Roberts verleden tijd waren was hij eigenlijk moeilijk te verslaan. In Frankrijk deelde Yamaha een gevoelige klap uit aan Suzuki, terwijl Barry Sheene juist overtuigd was van zijn kansen op het stuurcircuit van Nogaro. Hij had echter ook gezegd dat het hier moest gebeuren, anders waren zijn kansen op de wereldtitel verdwenen. Johnny Cecotto (uitgevallen) en Takazumi Katayama (gevallen) haalden de finish niet, maar behalve winnaar Kenny Roberts moest Sheene ook teamgenoot Pat Hennen voorbij laten.



Uitslag 500 cc



















































































































































































































































































Pos
Coureur
Merk
Tijd
Punten
1

Vlag van Verenigde StatenKenny Roberts

Yamaha
56' 42" 5

15
2

Vlag van Verenigde StatenPat Hennen

Suzuki
+10" 5

12
3

Vlag van Verenigd KoninkrijkBarry Sheene

Suzuki
+29" 7

10
4

Vlag van FrankrijkChristian Estrosi

Suzuki
+37" 2

8
5

Vlag van NederlandWil Hartog

Suzuki
+1' 07" 3

6
6

Vlag van ItaliëGraziano Rossi

Suzuki
+1 ronde

5
7

Vlag van Verenigd KoninkrijkSteve Parrish

Suzuki
+1 ronde

4
8

Vlag van BelgiëJean-Philippe Orban

Suzuki
+1 ronde

3
9

Vlag van ItaliëCarlo Perugini

Suzuki
+2 ronden

2
10

Vlag van AustraliëKenny Blake

Yamaha
+2 ronden

1
11

Vlag van Verenigd Koninkrijk Alex George

Suzuki
+2 ronden

12

Vlag van Frankrijk Marc Chabert

Suzuki
+2 ronden

13

Vlag van Nieuw-Zeeland John Woodley

Suzuki
+2 ronden

14

Vlag van Duitsland Franz Rau

Suzuki
+3 ronden

15

Vlag van Denemarken Børge Nielsen

Suzuki
+3 ronden

16

Vlag van Duitsland Gerhard Vogt

Suzuki
+3 ronden

17

Vlag van Italië Virginio Ferrari

Suzuki
+4 ronden

18

Vlag van Verenigd Koninkrijk John Newbold

Suzuki
+4 ronden

19

Vlag van Finland Kimmo Kopra

Yamaha
+4 ronden

20

Vlag van Zwitserland Philippe Coulon

Suzuki
+7 ronden

21

Vlag van Nederland Boet van Dulmen

Suzuki
+11 ronden

22

Vlag van Italië Gianfranco Bonera

Suzuki
+12 ronden

23

Vlag van Venezuela Johnny Cecotto

Yamaha
+16 ronden

24

Vlag van Frankrijk Alain Béraud

Yamaha
+18 ronden

DNF

Vlag van Frankrijk Michel Rougerie

Suzuki
motor

DNF

Vlag van Frankrijk Pierre Tocco

Yamaha
val

DNF

Vlag van Frankrijk Jean-Paul Boinet

Suzuki


DNF

Vlag van Finland Teuvo Länsivuori

Suzuki


DNF

Vlag van Verenigd Koninkrijk Eddie Roberts

Suzuki


DNF

Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Leslie van Breda

Suzuki
banden

DNF

Vlag van Zwitserland René Gutknecht

Suzuki
motor

DNF

Vlag van Zwitserland Bruno Kneubühler

Suzuki
oververhitting
DNF

Vlag van Australië Jack Findlay

Suzuki
motor

DNF

Vlag van Verenigd Koninkrijk Steve Wright

Yamaha
motor

DNF

Vlag van Japan Takazumi Katayama

Yamaha
val

DNF

Vlag van Italië Marco Lucchinelli

Suzuki
val[1]

DNS

Vlag van Japan Ikujiro Takai

Yamaha
blessure

DNS

Vlag van Italië Leandro Becheroni

Suzuki
blessure



350 cc





Eric Saul tijdens de 350cc-race in Frankrijk. Hij zou in deze race uitvallen


Na zijn overwinning in de 250cc-race in Frankrijk won Gregg Hansford ook de 350cc-klasse. Zijn teamgenoot Kork Ballington werd tweede terwijl Jon Ekerold en Tom Herron een boeiend gevecht om de derde plaats uitvochten. Dat werd gewonnen door Ekerold.



Uitslag 350 cc




















































































































































































































































































Pos
Coureur
Merk
Tijd
Punten
1

Vlag van AustraliëGregg Hansford

Kawasaki
51' 29" 2

15
2

Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994)Kork Ballington

Kawasaki
+7" 8

12
3

Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994)Jon Ekerold

Yamaha
+46" 8

10
4

Vlag van Noord-IerlandTom Herron

Yamaha
+54" 3

8
5

Vlag van AustraliëVic Soussan

Yamaha
+1' 09" 1

6
6

Vlag van FrankrijkPatrick Fernandez

Yamaha
+1' 11" 3

5
7

Vlag van FrankrijkOlivier Chevallier

Yamaha
+1' 18" 3

4
8

Vlag van FinlandPentti Korhonen

Yamaha
+1' 23" 8

3
9

Vlag van FrankrijkRaymond Roche

Yamaha
+1' 24" 5

2
10

Vlag van FrankrijkMichel Rougerie

Yamaha
+1 ronde

1
11

Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Grant

Kawasaki
+1 ronde

12

Vlag van Verenigd Koninkrijk Clive Padgett

Yamaha
+1 ronde

13

Vlag van Japan Sadao Asami

Yamaha
+1 ronde

14

Vlag van Italië Gianfranco Bonera

Yamaha
+1 ronde

15

Vlag van Verenigd Koninkrijk Chas Mortimer

Yamaha
+1 ronde

16

Vlag van Zwitserland Michel Frutschi

Yamaha
+1 ronde

17

Vlag van Zweden Leif Gustafsson

Yamaha
+1 ronde

18

Vlag van Frankrijk Denis Boulom

Yamaha
+2 ronden

19

Vlag van Finland Eero Hyvärinen

Yamaha
+3 ronden

20

Vlag van Frankrijk Michel Rastel

Yamaha
+3 ronden

21

Vlag van Frankrijk Patrick Pons

Yamaha
+5 ronden

DNF

Vlag van Frankrijk Christian Sarron

Yamaha


DNF

Vlag van Australië John Dodds

Yamaha


DNF

Vlag van Frankrijk Jean-Louis Guignabodet

Yamaha


DNF

Vlag van Duitsland Toni Mang

Kawasaki


DNF

Vlag van Frankrijk Philippe Bouzanne

Yamaha


DNF

Vlag van Italië Franco Uncini

Yamaha


DNF

Vlag van Italië Franco Solari

Yamaha


DNF

Vlag van Italië Mario Lega

Morbidelli


DNF

Vlag van Frankrijk Guy Bertin

Yamaha


DNF

Vlag van Verenigd Koninkrijk John Newbold

Yamaha


DNF

Vlag van Frankrijk Jean-Claude Meilland

Yamaha


DNF

Vlag van Japan Takazumi Katayama

Yamaha


DNF

Vlag van Frankrijk Hervé Moineau

Yamaha


DNF

Vlag van Frankrijk Eric Saul

Yamaha


DNF

Vlag van Finland Pekka Nurmi

Yamaha


DNQ

Vlag van Venezuela José Cecotto

Yamaha


DNQ

Vlag van België Richard Hubin

Yamaha




250 cc


In Frankrijk reed Jon Ekerold (Yamaha) de eerste ronde aan de leiding, maar toen werd hij ingehaald door Gregg Hansford en Kenny Roberts. Zij gingen ook sneller dan Kork Ballington, die Ekerold ook passeerde. In het gevecht om de leiding verremde Roberts zich een keer en hij finishte twee seconden na Hansford. Ballington moest om de derde plaats vechten met Patrick Fernandez tot die ten val kwam.



Uitslag 250 cc




















































































































































































































































































Pos
Coureur
Merk
Tijd
Punten
1

Vlag van AustraliëGregg Hansford

Kawasaki
48' 22" 1

15
2

Vlag van Verenigde StatenKenny Roberts

Yamaha
+2" 1

12
3

Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994)Kork Ballington

Kawasaki
+25" 1

10
4

Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994)Jon Ekerold

Yamaha
+48" 9

8
5

Vlag van Noord-IerlandTom Herron

Yamaha
+1' 07" 1

6
6

Vlag van FrankrijkRaymond Roche

Yamaha
+1' 12" 7

5
7

Vlag van Verenigd KoninkrijkChas Mortimer

Maxton-Yamaha
+1' 15" 9

4
8

Vlag van FrankrijkOlivier Chevallier

Yamaha
+1' 22" 6

3
9

Vlag van AustraliëVic Soussan

Yamaha
+1' 22" 9

2
10

Vlag van FrankrijkGuy Bertin

Yamaha
+1' 23" 3

1
11

Vlag van Italië Franco Uncini

Yamaha
+1 ronde

12

Vlag van Verenigd Koninkrijk Clive Padgett

Yamaha
+1 ronde

13

Vlag van Frankrijk Hervé Moineau

Yamaha
+1 ronde

14

Vlag van Japan Sadao Asami

Yamaha
+1 ronde

15

Vlag van Zweden Leif Gustafsson

Yamaha
+1 ronde

16

Vlag van Frankrijk Jean-Claude Meilland

Yamaha
+1 ronde

17

Vlag van Zwitserland Jacques Cornu

Yamaha
+1 ronde

18

Vlag van Frankrijk Pierre Tocco

Yamaha
+1 ronde

19

Vlag van Venezuela Carlos Lavado

Yamaha
+2 ronden

20

Vlag van Duitsland Josef Hage

Yamaha
+2 ronden

21

Vlag van Frankrijk Patrick Fernandez

Yamaha
+4 ronden

22

Vlag van Venezuela Eduardo Alemán

Yamaha
+9 ronden

23

Vlag van Frankrijk Philippe Bouzanne

Yamaha
+10 ronden

24

Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé

Kawasaki
+12 ronden

DNF

Vlag van Frankrijk Christian Estrosi

Yamaha


DNF

Vlag van Duitsland Toni Mang

Kawasaki


DNF

Vlag van Finland Eero Hyvärinen

Yamaha


DNF

Vlag van Australië John Dodds

Yamaha


DNF

Vlag van Frankrijk Thierry Laurens

Yamaha


DNF

Vlag van Verenigd Koninkrijk Mick Grant

Kawasaki


DNF

Vlag van Zwitserland Roland Freymond

Yamaha


DNF

Vlag van Finland Pentti Korhonen

Yamaha


DNF

Vlag van Italië Mario Lega

Morbidelli


DNF

Vlag van Italië Paolo Pileri

Morbidelli


DNF

Vlag van Italië Pierluigi Conforti

Morbidelli


DNF

Vlag van Italië Walter Villa

Harley-Davidson


DNF

Vlag van Frankrijk Eric Saul

Yamaha


DNF

Vlag van Frankrijk Denis Boulom

Yamaha




125 cc


Thierry Espié trainde in de 125cc-klasse als beste en reed zelfs acht ronden aan de leiding, tot hij gepasseerd werd door Pier Paolo Bianchi. Kort daarna reed Espié op de opdrogende baan door een plas water waardoor hij ten val kwam. Verrassende tweede werd op dat moment Per-Edvard Carlsson (Morbidelli), maar hij werd nog ingehaald door Eugenio Lazzarini, die een slechte start had goedgemaakt.



Uitslag 125 cc































































































































































































































































Pos
Coureur
Merk
Tijd
Punten
1

Vlag van ItaliëPier Paolo Bianchi

Minarelli
50' 21" 3

15
2

Vlag van ItaliëEugenio Lazzarini

MBA
+12" 5

12
3

Vlag van ZwedenPer-Edvard Carlsson

Morbidelli
+33" 7

10
4

Vlag van ItaliëMaurizio Massimiani

Morbidelli
+37" 0

8
5

Vlag van FrankrijkJean-Louis Guignabodet

Morbidelli
+1' 30" 9

6
6

Vlag van FrankrijkThierry Noblesse

Morbidelli
+1 ronde

5
7

Vlag van FinlandMatti Kinnunen

Morbidelli
+1 ronde

4
8

Vlag van FrankrijkPatrick Plisson

Morbidelli
+1 ronde

3
9

Vlag van OostenrijkHarald Bartol

Morbidelli
+1 ronde

2
10

Vlag van FrankrijkDaniel Meyer

Morbidelli
+1 ronde

1
11

Vlag van Frankrijk Claude Gorry

Morbidelli
+1 ronde

12

Vlag van Zwitserland Stefan Dörflinger

Morbidelli
+2 ronden

13

Vlag van Nederland Bennie Wilbers

Morbidelli
+2 ronden

14

Vlag van Oostenrijk Johann Parzer

Morbidelli
+2 ronden

15

Vlag van Oostenrijk Ernst Fagerer

Morbidelli
+2 ronden

16

Vlag van Frankrijk Yves Dupont

Morbidelli
+3 ronden

17

Vlag van Frankrijk Jacky Hutteau

Morbidelli
+3 ronden

18

Vlag van Italië Pierluigi Conforti

MBA
+5 ronden

19

Vlag van Duitsland Bernd Schneider

Bender
+5 ronden

20

Vlag van Zwitserland Karl Fuchs

Morbidelli
+10 ronden

DNF

Vlag van Verenigd Koninkrijk Clive Horton

Morbidelli


DNF

Vlag van Zwitserland Alain Pellet

Morbidelli


DNF

Vlag van Frankrijk Thierry Espié

Motobécane
val

DNF

Vlag van Italië Claudio Lusuardi

Morbidelli


DNF

Vlag van Zwitserland Hans Müller

Morbidelli


DNF

Vlag van Spanje (1977-1981) Ángel Nieto

Bultaco


DNF

Vlag van Oostenrijk Werner Schmied

Rotax


DNF

Vlag van Zwitserland Marc-Anton Constantin

Morbidelli


DNF

Vlag van Italië Enrico Cereda

Morbidelli


DNF

Vlag van Zweden Benga Johansson

Morbidelli


DNF

Vlag van Spanje (1977-1981) Ricardo Tormo

Bultaco


DNF

Vlag van Frankrijk Laurent Gomis

Morbidelli


DNF

Vlag van Oostenrijk Michael Schmid

Morbidelli


DNF

Vlag van Frankrijk François Granon

Morbidelli


DNF

Vlag van Venezuela Iván Palazzese

Morbidelli




Zijspanklasse


In Frankrijk verscheen Rolf Biland eindelijk met zijn nieuwe, spectaculaire BEO-Yamaha aan de start. Hoewel er regen dreigde startte iedereen op slicks en Biland beperkte zich de hele race tot het op enkele meters volgen van Alain Michel/Stu Collins. Het leverde een vreemd gezicht op: Collins die volop moest turnen om de Seymaz-Yamaha op de baan te houden, terwijl achter hem Kenny Williams als een werkloze passagier in het "zijspan" van Biland zat. Pas in de laatste ronde ging Biland simpel voorbij aan Michel om de race te winnen. Mac Hobson/Kenny Birch eindigden als derde. De Franse Grand Prix was het begin van het einde van de samenwerking van Rolf Biland en Kenny Williams. Die realiseerde zich pas na de race waar hij zich mee had ingelaten: "Ik word liever derde met de TTM dan eerste met de BEO. Als we in Assen starten met de BEO moet ik me weer staan schamen op het erepodium". Biland verklaarde zelf over het "zittend werk" van Williams: "Ik wil Kenny wel vragen om te doen alsof hij moet turnen, als hij maar niet voor de opschriften van de sponsors gaat hangen." Kenny Williams maakte het seizoen af, maar beëindigde daarna zijn carrière als bakkenist.



Uitslag zijspanklasse



























































































Pos
Coureur
Bakkenist
Merk
Tijd
Punten
1

Vlag van ZwitserlandRolf Biland

Vlag van Verenigd KoninkrijkKenneth Williams

BEO-Yamaha
46' 25" 2

15
2

Vlag van FrankrijkAlain Michel

Vlag van Verenigd KoninkrijkStuart Collins

Seymaz-Yamaha
+2" 0

12
3

Vlag van Verenigd KoninkrijkMalcolm Hobson

Vlag van Verenigd KoninkrijkKenny Birch

Schmid-Yamaha
+48" 5

10
4

Vlag van Verenigd KoninkrijkGeorge O'Dell

Vlag van Verenigd KoninkrijkCliff Holland

Seymaz-Yamaha
+1' 25" 9

8
5

Vlag van ZwitserlandBruno Holzer

Vlag van ZwitserlandKarl Meierhans

LCR-Yamaha
+1' 26" 4

6
6

Vlag van DuitslandWerner Schwärzel

Vlag van DuitslandAndreas Huber

ARO-Fath
+1 ronde

5
7

Vlag van Verenigd KoninkrijkJock Taylor

Vlag van Verenigd KoninkrijkLewis Ward

Windle-Yamaha


4
8

Vlag van ZwedenGöte Brodin

Vlag van ZwedenPer-Erik Wickström

Windle-Yamaha


3
9

Vlag van Verenigd KoninkrijkBill Hodgkins

Vlag van Verenigd KoninkrijkJohn Parkins

Windle-Yamaha


2
10

Vlag van ZwitserlandGérald Corbaz

Vlag van ZwitserlandRoland Gabriel

Schmid-Yamaha


1















Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Oostenrijk 1978

FIM wereldkampioenschap wegrace
30e seizoen (1978)


Volgende race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1978




Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1977

Grand Prix-wegrace van Frankrijk

Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1979



Grands Prix wereldkampioenschap wegrace (1970–1979)
























































1979:
VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · TSL · FRA
1978:
VEN · SPA · OOS · FRA · NAT · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · DUI · TSL · JOE
1977:
VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · GBR
1976:
FRA · OOS · NAT · JOE · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · DUI · SPA
1975:
FRA · SPA · OOS · DUI · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE
1974:
FRA · DUI · OOS · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE · SPA
1973:
FRA · OOS · DUI · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · TSL · ZWE · FIN · SPA
1972:
DUI · FRA · OOS · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · SPA
1971:
OOS · DUI · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · ULS · NAT · SPA
1970:
DUI · FRA · ADR · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · SPA

















Popular posts from this blog

Floris Gerts

Gregoriusmis

Goes