Grand Prix-wegrace van Brazilië 1987




































































Vlag van Brazilië Grand Prix-wegrace van Brazilië 1987


Autódromo Internacional de Goiânia

Autódromo Internacional de Goiânia

Officiële naam GP Brasil de Velocidade 87
Land
Vlag van Brazilië Brazilië
Datum
27 september 1987
Organisator
FIM

500 cc
Poleposition
Vlag van Australië Wayne Gardner
Snelste ronde
Vlag van Australië Wayne Gardner
Eerste
Vlag van Australië Wayne Gardner
Tweede
Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson
Derde
Vlag van Verenigde Staten Randy Mamola

250 cc
Poleposition
Vlag van Frankrijk Dominique Sarron
Snelste ronde
Vlag van Spanje Sito Pons
Eerste
Vlag van Frankrijk Dominique Sarron
Tweede
Vlag van Spanje Sito Pons
Derde
Vlag van Spanje Carlos Cardús

De Grand Prix-wegrace van Brazilië 1987 was de veertiende Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1987. De races werden verreden op 27 september 1987 op het Autódromo Internacional de Goiânia nabij Goiânia in Goiás, Brazilië. Alleen de 250cc-klasse en de 500cc-klasse kwamen aan de start. In deze Grand Prix werd de wereldtitel in de 500cc-klasse beslist. De titel in de 250cc-klasse was al eerder beslist.





Inhoud






  • 1 Algemeen


  • 2 500cc-klasse


    • 2.1 De training


      • 2.1.1 Trainingstijden




    • 2.2 De race


      • 2.2.1 Uitslag 500cc-klasse


      • 2.2.2 Niet gefinished


      • 2.2.3 Niet gestart


      • 2.2.4 Niet deelgenomen




    • 2.3 Top tien tussenstand 500cc-klasse




  • 3 250cc-klasse


    • 3.1 De training


      • 3.1.1 Trainingstijden




    • 3.2 De race


      • 3.2.1 Uitslag 250cc-klasse


      • 3.2.2 Niet gefinished


      • 3.2.3 Niet deelgenomen




    • 3.3 Top tien tussenstand 250cc-klasse




  • 4 Trivia


    • 4.1 Weinig starters







Algemeen


Het was lang onzeker geweest of de GP's van Brazilië en Argentinië wel door zouden gaan, maar nu het zover was, was in elk geval de titel in de 500cc-klasse nog niet beslist. Brazilië had nog nooit een GP georganiseerd, maar het weekend verliep zonder noemenswaardige problemen. Wel raakten de net ontwikkelde nieuwe Dunlop-banden van Randy Mamola onderweg naar Zuid-Amerika vermist en waren er slechts weinig privérijders die de dure reis konden betalen. Na eerdere slechte ervaringen met Zuid-Amerikaanse races waren rijders en pers aangenaam verrast in Goiânia. Afgezien van het hobbelige circuit waren de voorzieningen heel goed.



500cc-klasse



De training


Slechts 18 deelnemers begonnen aan de trainingen voor de 500cc-klasse in Brazilië. Wayne Gardner was al bijna zeker van de wereldtitel, maar verspeelde zijn kansen bijna toen hij met hoge snelheid op zijn toerenteller keek, daardoor Pierfrancesco Chili over het hoofd zag het gras in moest. Hij kwam daarbij slechts enkele meters voor de vangrail tot stilstand. Freddie Spencer had nog steeds last van een hersenschudding, opgelopen tijdens de GP van San Marino. Daardoor zag hij slecht en sperde hij zijn ogen zo ver open dat hij tijdens de trainingen zes keer een contactlens verloor. Hij reed weliswaar de zevende trainingstijd, maar zag vanwege het probleem met zijn contactlenzen af van een start.



Trainingstijden





































































Pos
Coureur
Merk
Tijd
1.
Vlag van Australië Wayne Gardner

Rothmans-HRC-Honda
1"27'36
2.
Vlag van Verenigde Staten Randy Mamola

Roberts-Lucky Strike-Yamaha
1"28'13
3.
Vlag van Japan Tadahiko Taira

Agostini-Marlboro-Yamaha
1"28'36
4.
Vlag van Japan Shunji Yatsushiro

Rothmans-HRC-Honda
1"28'39
5.
Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson

Agostini-Marlboro-Yamaha
1"28'62
6.
Vlag van België Didier de Radiguès

Bastos-Cagiva
1"28'69
7.
Vlag van Verenigde Staten Freddie Spencer

HRC-Honda
1"28'72
8.
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob McElnea

Agostini-Marlboro-Yamaha
1"28'84
9.
Vlag van Frankrijk Raymond Roche

Bastos-Cagiva
1"29'14
10.
Vlag van Frankrijk Christian Sarron

Gauloises-Sonauto-Yamaha
2"19'16


De race


In Brazilië sloeg Wayne Gardner al in de eerste ronden een groot gat met de concurrentie. Hij reed de hele race alleen en toen hij zeven seconden voorsprong had besloot hij die te consolideren. Achter hem vochten Eddie Lawson, Didier de Radiguès, Raymond Roche en Shunji Yatsushiro om de tweede plaats, terwijl Randy Mamola zijn slechte start aan het goedmaken was. Mamola bereikte de achtervolgende groep en ging in gevecht met Lawson, maar hij had niet de beschikking over zijn beste banden en koos uiteindelijk voor de derde plaats. De Radiguès werd vierde, het beste resultaat van Cagiva van het seizoen.



Uitslag 500cc-klasse



































































































































Pos
Coureur
Merk
Tijd
Grid
Punten
1

Vlag van AustraliëWayne Gardner

Rothmans-HRC-Honda
47"39'57
1

15
2

Vlag van Verenigde StatenEddie Lawson

Agostini-Marlboro-Yamaha
+5'19
5

12
3

Vlag van Verenigde StatenRandy Mamola

Roberts-Lucky Strike-Yamaha
+12'61
2

10
4

Vlag van BelgiëDidier de Radiguès

Bastos-Cagiva
+24'49
6

8
5

Vlag van FrankrijkChristian Sarron

Gauloises-Sonauto-Yamaha
+25'59
10

6
6

Vlag van JapanShunji Yatsushiro

Rothmans-HRC-Honda
+42'33
4

5
7

Vlag van JapanTadahiko Taira

Agostini-Marlboro-Yamaha
+51'71
3

4
8

Vlag van Verenigd KoninkrijkNiall Mackenzie

Gallina-HB-HRC-Honda
+56'69
12

3
9

Vlag van ItaliëPierfrancesco Chili

Gallina-HB-HRC-Honda
+1"01'12
13

2
10

Vlag van Verenigde StatenMike Baldwin

Roberts-Lucky Strike-Yamaha
+1"03'72
11

1
11

Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron Haslam

ELF
+1 ronde
14

12

Vlag van Zwitserland Marco Gentile

Lucky Strike-Fior-Honda
+1 ronde
15

13

Vlag van Zwitserland Wolfgang von Muralt

Suzuki
+1 ronde
16

14

Vlag van Chili Vincenzo Cascino

Suzuki
+3 ronden
17

15

Vlag van Duitsland Gerhard Vogt

Suzuki
+3 ronden
18



Niet gefinished





















Coureur
Merk
Oorzaak
Grid

Vlag van Frankrijk Raymond Roche

Bastos-Cagiva
Opgave
9

Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob McElnea

Agostini-Marlboro-Yamaha
Val
8


Niet gestart















Coureur
Merk
Grid
Oorzaak

Vlag van Verenigde Staten Freddie Spencer

HRC-Honda
7
Contactlenzen


Niet deelgenomen























Coureur
Merk
Oorzaak

Vlag van Nieuw-Zeeland Richard Scott

Honda


Vlag van Verenigd Koninkrijk Kenny Irons
Heron-Suzuki
Geen machine[1]

Vlag van Verenigde Staten Kevin Schwantz

Suzuki
Geen machine[1]


Top tien tussenstand 500cc-klasse





































































Pos Coureur Merk Ptn
1
Vlag van Australië Wayne Gardner (wereldkampioen)

Rothmans-HRC-Honda
168
2
Vlag van Verenigde Staten Randy Mamola

Roberts-Lucky Strike-Yamaha
146
3
Vlag van Verenigde Staten Eddie Lawson

Agostini-Marlboro-Yamaha
142
4
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ron Haslam

ELF-HRC-Honda / ELF
71
5
Vlag van Verenigd Koninkrijk Niall Mackenzie

Gallina-HB-HRC-Honda
57
6
Vlag van Japan Tadahiko Taira

Agostini-Marlboro-Yamaha
53
7
Vlag van Frankrijk Christian Sarron

Gauloises-Sonauto-Yamaha
52
8
Vlag van Italië Pierfrancesco Chili

Gallina-HB-HRC-Honda
45
9
Vlag van Verenigd Koninkrijk Rob McElnea

Agostini-Marlboro-Yamaha
39
10
Vlag van Japan Shunji Yatsushiro

Rothmans-HRC-Honda
32


250cc-klasse



De training


Dominique Sarron reed voor de derde keer in zijn carrière naar poleposition terwijl zijn teamgenoot Toni Mang op de tweede startrij terecht kwam. Mang, die al wereldkampioen was, was niet van plan veel te riskeren, kritisch als hij was over het hobbelige circuit.



Trainingstijden





































































Pos
Coureur
Merk
Tijd
1.
Vlag van Frankrijk Dominique Sarron

Rothmans-HRC-Honda
1"30'59
2.
Vlag van Duitsland Martin Wimmer

Agostini-Marlboro-Yamaha
1"30'70
3.
Vlag van Venezuela Carlos Lavado

HB-Venemotos-Yamaha
1"30'74
4.
Vlag van Spanje Carlos Cardús

Nieto-Ducados-HRC-Honda
1"31'00
5.
Vlag van Italië Luca Cadalora

Agostini-Marlboro-Yamaha
1"31'23
6.
Vlag van Duitsland Toni Mang

Rothmans-HRC-Honda Deutschland
1"31'30
7.
Vlag van Duitsland Reinhold Roth

HB-Römer-HRC-Honda
1"31'39
8.
Vlag van Spanje Juan Garriga

Ducados-Yamaha
1"31'40
9.
Vlag van Spanje Sito Pons

Campsa-HRC-Honda
1"31'41
10.
Vlag van Italië Loris Reggiani

Aprilia-Rotax
1"31'50


De race


De 250cc-race in Brazilië was veel spannender dan de 500cc-race, omdat een grote groep rijders lang bij elkaar bleef. De groep bestond uit Dominique Sarron, Toni Mang, Carlos Cardús, Sito Pons, Martin Wimmer, Reinhold Roth, Luca Cadalora, Carlos Lavado en Loris Reggiani. Sarron, Cardús en Pons maakten zich los van de groep en uiteindelijk kwam Sarron alleen aan de leiding en hij won voor Pons en Cardús. Wimmer leek vierde te worden, maar hij viel in de laatste ronde. Op de negende plaats eindigde Masahiro Shimizu. Die had van HRC al in de Japanse Grand Prix mogen rijden (waar hij vierde werd) en zijn starts in de Zuid-Amerikaanse races waren de beloning voor het winnen van de Japanse 250cc-titel.



Uitslag 250cc-klasse



















































































































































































































Pos
Coureur
Merk
Tijd
Grid
Punten
1

Vlag van FrankrijkDominique Sarron

Rothmans-HRC-Honda
41"22'22
1

15
2

Vlag van SpanjeSito Pons

Campsa-HRC-Honda
+3'44
9

12
3

Vlag van SpanjeCarlos Cardús

Nieto-Ducados-HRC-Honda
+5'88
4

10
4

Vlag van DuitslandReinhold Roth

HB-Römer-HRC-Honda
+12'70
7

8
5

Vlag van VenezuelaCarlos Lavado

HB-Venemotos-Yamaha
+12'79
3

6
6

Vlag van ItaliëLuca Cadalora

Agostini-Marlboro-Yamaha
+13'23
5

5
7

Vlag van DuitslandToni Mang

Rothmans-HRC-Honda Deutschland
+14'38
6

4
8

Vlag van ItaliëLoris Reggiani

Aprilia-Rotax
+18'04
10

3
9

Vlag van JapanMasahiro Shimizu

HRC-Honda
+20'95
12

2
10

Vlag van SpanjeJuan Garriga

Ducados-Yamaha
+28'13
8

1
11

Vlag van Zwitserland Urs Lüzi

Parisienne-HRC-Honda
+39'21
15

12

Vlag van Frankrijk Jean-François Baldé
Defi-Rotax
+46'13
14

13

Vlag van België Stéphane Mertens

Katayama-Armstrong-HRC-Honda
+46'30
11

14

Vlag van Frankrijk Patrick Igoa

Gauloises-Sonauto-Yamaha
+46'54
13

15

Vlag van Italië Stefano Caracchi

Honda
+51'66
17

16

Vlag van Frankrijk Guy Bertin

Honda
+52'86
19

17

Vlag van Frankrijk Jean-Michel Mattioli

Yamaha
+1"14'34
16

18

Vlag van Frankrijk Jean Foray

Yamaha
+1"19'40
20

19

Vlag van Frankrijk Jean-Philippe Ruggia

Gauloises-Sonauto-Yamaha
+1"21'59
18

20

Vlag van Spanje Alberto Puig

JJ Cobas-Rotax
+1"32'26
22

21

Vlag van Frankrijk Bruno Bonhuil

Honda
+1 ronde
21

22

Vlag van Venezuela Miguel Gonzales

Yamaha
+1 ronde
26

23

Vlag van Venezuela Luis Lavado

Yamaha
+1 ronde
25

24

Vlag van Frankrijk Hervé Duffard

Honda
+1 ronde
23

25

Vlag van Venezuela Eduardo Aleman

Yamaha
+2 ronden
29



Niet gefinished











































Coureur
Merk
Grid

Vlag van Argentinië Sergio Granton

Yamaha
30

Vlag van Argentinië Paul Piloni

JJ Cobas-Rotax
31

Vlag van Brazilië Raul Calvelo

Yamaha
32

Vlag van Duitsland Martin Wimmer

Agostini-Marlboro-Yamaha
2

Vlag van Frankrijk Alain Bronec

Honda
24

Vlag van Frankrijk Philippe Pagano

Honda
27

Vlag van Spanje Fernando Gonzales

JJ Cobas-Rotax
28


Niet deelgenomen













Coureur
Merk
Oorzaak

Vlag van Zwitserland Jacques Cornu

Parisienne-HRC-Honda
Blessures[2]


Top tien tussenstand 250cc-klasse





































































Pos Coureur Merk Ptn
1
Vlag van Duitsland Toni Mang (wereldkampioen)

Rothmans-HRC-Honda Deutschland
136
2
Vlag van Duitsland Reinhold Roth

HB-Römer-HRC-Honda
103
3
Vlag van Spanje Sito Pons

Campsa-HRC-Honda
93
4
Vlag van Frankrijk Dominique Sarron

Rothmans-HRC-Honda
85
5
Vlag van Italië Loris Reggiani

Aprilia-Rotax
68
6
Vlag van Spanje Carlos Cardús

Nieto-Ducados-HRC-Honda
64
7
Vlag van Duitsland Martin Wimmer

Agostini-Marlboro-Yamaha
61
8
Vlag van Italië Luca Cadalora

Agostini-Marlboro-Yamaha
55
9
Vlag van Zwitserland Jacques Cornu

Parisienne-HRC-Honda
50
10
Vlag van Venezuela Carlos Lavado

HB-Venemotos-Yamaha
44


Trivia



Weinig starters


De 250cc-klasse werd in Brazilië aangevuld met enkele Venezolanen, Argentijnen, een Braziliaan en een Uruguayaan, maar in de 500cc-klasse was slechts een handvol privérijders present. Dat waren de meest kapitaalkrachtige, niet per se de beste. Zo kwalificeerde de Duitser Gerhard Vogt zich met een tijd die 13,5 seconde langzamer was dan die van Wayne Gardner. Vogt werd dan ook op drie ronden achterstand gereden.
















Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Portugal 1987

FIM wereldkampioenschap wegrace
39e seizoen (1987)


Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Argentinië 1987




Vorige race:
Geen

Grand Prix-wegrace van Brazilië

Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Brazilië 1988



Grands Prix wereldkampioenschap wegrace (1980–1989)
























































1989:
JAP · AUS · VST · SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1988:
JAP · VST · SPA · POR · NAT · DUI · OOS · NED · BEL · JOE · FRA · GBR · ZWE · TSL · BRA
1987:
JAP · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · FRA · GBR · ZWE · TSL · SMR · POR · BRA · ARG
1986:
SPA · NAT · DUI · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR · BAD
1985:
ZAF · SPA · DUI · NAT · OOS · JOE · NED · BEL · FRA · GBR · ZWE · SMR
1984:
ZAF · NAT · SPA · OOS · DUI · FRA · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1983:
ZAF · FRA · NAT · DUI · SPA · OOS · JOE · NED · BEL · GBR · ZWE · SMR
1982:
ARG · OOS · FRA · SPA · NAT · NED · BEL · JOE · GBR · ZWE · FIN · TSL · SMR · DUI
1981:
ARG · OOS · DUI · NAT · FRA · SPA · JOE · NED · BEL · SMR · GBR · FIN · ZWE · TSL
1980:
NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · FIN · GBR · TSL · DUI

















Popular posts from this blog

Floris Gerts

Gregoriusmis

Goes