Amstel Gold Race





































































Vlag van Nederland Amstel Gold Race


De Eyserbosweg, een van de zwaartepunten in het parcours.

De Eyserbosweg, een van de zwaartepunten in het parcours.

Bijnaam Amstel Gold Raas, AGR
Regio
Nederlands-Limburg
Periode derde weekend april
Organisator Stichting Amstel Gold Race

Classificatie
Discipline weg
Type Heuvelklassieker
Internationale kalender
UCI World Tour

Geschiedenis
Eerste editie
1966
Aantal edities 53 (2018)
Eerste winnaar
Vlag van Frankrijk Jean Stablinski
Laatste winnaar
Vlag van Denemarken Michael Valgren Andersen
Laatste Belgische winnaar
Philippe Gilbert (2017)
Laatste Nederlandse winnaar
Erik Dekker (2001)
Meeste zeges
Vlag van Nederland Jan Raas (5x)





Portaal  Portaalicoon  

Wielersport


Amstel Gold Race is een Nederlandse eendaagse wielerwedstrijd voor profrenners, die sinds 1966 jaarlijks wordt gehouden in de Limburgse heuvels en tot de wielerklassiekers wordt gerekend. De Amstel Gold Race werd opgericht door wielerploegleiders Ton Vissers en Herman Krott.


De Amstel Gold Race maakte sinds 1989 deel uit van de wereldbeker wielrennen, sinds 2005 van de UCI ProTour, sinds 2009 van de UCI World Calendar en vanaf 2011 behoort hij tot de UCI World Tour. Desondanks wordt de wedstrijd nog altijd een trapje lager ingeschat dan bijvoorbeeld Luik-Bastenaken-Luik, Milaan-San Remo of de Ronde van Vlaanderen.


De naam komt van de hoofdsponsor, het biermerk Amstel. De Nederlander Jan Raas won de wedstrijd vijf keer, een record. Men sprak in die jaren wel van de Amstel Gold Raas.




Inhoud






  • 1 Parcours


    • 1.1 Heuvels




  • 2 Lijst van winnaars


    • 2.1 Meervoudige winnaars


    • 2.2 Overwinningen per land




  • 3 Podiumplaatsen


  • 4 Amstel Gold Race voor vrouwen


    • 4.1 Podiumplaatsen


    • 4.2 Overwinningen per land




  • 5 Toerversie


  • 6 Zie ook


  • 7 Externe links





Parcours


De Amstel Gold Race is een wedstrijd van draaien en keren, waarin vele Zuid-Limburgse hellingen, soms meer dan eens, beklommen moeten worden. Enkele van de belangrijkste hellingen zijn de Cauberg, Keutenberg en de Eyserbosweg. Nadat vele jaren Meerssen (vanaf 1966 tot en met 1990, met uitzondering van 1968, toen lag de finish in Elsloo) en Maastricht (vanaf 1991 tot en met 2002) de aankomstplaatsen waren, werd vanaf 2003 de aankomststreep getrokken op de top van de Cauberg in Valkenburg. Vanaf de editie van 2013 finishten de renners twee kilometer na de top van de Cauberg in Vilt. In 2017 werd er andermaal een parcourswijziging doorgevoerd. De finalelus die traditioneel door Valkenburg liep om via de Cauberg te finishen werd uit het parcours gehaald. De koers loopt nu vanaf de laatste berg, de (Bemelerberg), binnendoor naar de finish in Berg en Terblijt. Hierdoor ligt de laatste berg niet op 1,8 km, maar op 7,4 km van de finish. De organisatie hoopte door deze wijziging te bewerkstelligen dat de koers minder gesloten zou blijven in de finale.[1][2]


De eerste startplaats van de Amstel Gold Race was Breda in 1966. Door Oranjefeesten (het was Koninginnedag) fietsten de renners dat jaar circa 50 kilometer meer dan gepland. De startplaats lag relatief ver van de Limburgse heuvelzone. In 1967 verhuisde de start daarop naar Helmond, waar de start tevens in 1968, 1969 en 1970 plaatsvond. Van 1971 tot en met 1997 vond de start plaats in Heerlen en sinds 1998 in Maastricht.


In 1993 vond voor het eerst een groot deel van de finale plaats op Belgisch grondgebied. Belangrijkste hellingen daar zijn de Hallembaye en de Saint-Pierre. De lus door België werd in 2001 weer geschrapt, belangrijkste reden hiervoor was de MKZ-crisis. Racefietsen, volgauto's en motoren werden voor de start ontsmet. De lus door België, inclusief de tocht over de Sint-Pietersberg, keerde daarna niet meer terug in het parcours.



Heuvels


De editie van 2017 ging vanaf de start in Maastricht via 35 hellingen naar Berg en Terblijt. In deze editie waren heuvel 8 (Mescherberg (Heiweg)) en heuvel 9 (Kalleberg) nieuw in vergelijking met eerdere edities.







  1 Slingerberg


  2 Adsteeg


  3 Lange Raarberg


  4 Bergseweg


  5 Sibbergrubbe


  6 Cauberg


  7 Geulhemmerberg

  8 Mescherberg (Heiweg)


  9 Kalleberg


10 Wolfsberg


11 Loorberg


12 Schweiberg


13 Camerig


14 Drielandenpunt


15 Gemmenicherweg


16 Vijlenerbos


17 Eperheide


18 Gulperberg





19 Plettenberg


20 Eyserweg


21 Huls


22 Vrakelberg


23 Sibbergrubbe (2e maal)


24 Cauberg (2e maal)


25 Geulhemmerberg (2e maal)


26 Bemelerberg


27 Loorberg (2e maal)


28 Gulperberg (2e maal)


29 Kruisberg


30 Eyserbosweg


31 Fromberg


32 Keutenberg


33 Cauberg (3e maal)


34 Geulhemmerberg (3e maal)


35 Bemelerberg (2e maal)







De Amstel Gold Race 2006 in Berg





Amstel Gold Race 2007: Doorkomst Ubachsberg




Bestand:Amstel Gold wielerrace Weeknummer 69-17 - Open Beelden - 56075.ogvMedia afspelen

Verslag van het Polygoonjournaal van de Amstel Gold Race 1969





Lijst van winnaars







1966 · Vlag van Frankrijk Jean Stablinski
1967 · Vlag van Nederland Arie den Hartog
1968 · Vlag van Nederland Harrie Steevens
1969 · Vlag van België Guido Reybrouck
1970 · Vlag van België Georges Pintens
1971 · Vlag van België Frans Verbeeck
1972 · Vlag van België Walter Planckaert
1973 · Vlag van België Eddy Merckx
1974 · Vlag van Nederland Gerrie Knetemann
1975 · Vlag van België Eddy Merckx
1976 · Vlag van België Freddy Maertens
1977 · Vlag van Nederland Jan Raas
1978 · Vlag van Nederland Jan Raas
1979 · Vlag van Nederland Jan Raas
1980 · Vlag van Nederland Jan Raas
1981 · Vlag van Frankrijk Bernard Hinault
1982 · Vlag van Nederland Jan Raas
1983 · Vlag van Australië Phil Anderson



1984 · Vlag van Nederland Jacques Hanegraaf
1985 · Vlag van Nederland Gerrie Knetemann
1986 · Vlag van Nederland Steven Rooks
1987 · Vlag van Nederland Joop Zoetemelk
1988 · Vlag van Nederland Jelle Nijdam
1989 · Vlag van België Eric Van Lancker
1990 · Vlag van Nederland Adrie van der Poel
1991 · Vlag van Nederland Frans Maassen
1992 · Vlag van Duitsland Olaf Ludwig
1993 · Vlag van Zwitserland Rolf Järmann
1994 · Vlag van België Johan Museeuw
1995 · Vlag van Zwitserland Mauro Gianetti
1996 · Vlag van Italië Stefano Zanini
1997 · Vlag van Denemarken Bjarne Riis
1998 · Vlag van Zwitserland Rolf Järmann
1999 · Vlag van Nederland Michael Boogerd
2000 · Vlag van Duitsland Erik Zabel
2001 · Vlag van Nederland Erik Dekker



2002 · Vlag van Italië Michele Bartoli
2003 · Vlag van Kazachstan Aleksandr Vinokoerov
2004 · Vlag van Italië Davide Rebellin
2005 · Vlag van Italië Danilo Di Luca
2006 · Vlag van Luxemburg Fränk Schleck
2007 · Vlag van Duitsland Stefan Schumacher
2008 · Vlag van Italië Damiano Cunego
2009 · Vlag van Rusland Sergej Ivanov
2010 · Vlag van België Philippe Gilbert
2011 · Vlag van België Philippe Gilbert
2012 · Vlag van Italië Enrico Gasparotto
2013 · Vlag van Tsjechië Roman Kreuziger
2014 · Vlag van België Philippe Gilbert
2015 · Vlag van Polen Michał Kwiatkowski
2016 · Vlag van Italië Enrico Gasparotto
2017 · Vlag van België Philippe Gilbert
2018 · Vlag van Denemarken Michael Valgren




Meervoudige winnaars


Renners in het cursief gedrukt zijn renners die nu nog actief zijn.










































Overwinningen Renner Land Jaren
5 Jan Raas
Vlag van Nederland Nederland
1977, 1978, 1979, 1980, 1982
4 Philippe Gilbert
Vlag van België België
2010, 2011, 2014, 2017
2 Eddy Merckx
Vlag van België België
1973, 1975
Gerrie Knetemann
Vlag van Nederland Nederland
1974, 1985
Rolf Järmann
Vlag van Zwitserland Zwitserland
1993, 1998
Enrico Gasparotto
Vlag van Italië Italië
2012, 2016


Overwinningen per land































Overwinningen Land
17
Vlag van Nederland Nederland
13
Vlag van België België
7
Vlag van Italië Italië
3
Vlag van Duitsland Duitsland, Vlag van Zwitserland Zwitserland
2
Vlag van Frankrijk Frankrijk, Vlag van Denemarken Denemarken
1
Vlag van Australië Australië, Vlag van Kazachstan Kazachstan, Vlag van Luxemburg Luxemburg, Vlag van Polen Polen, Vlag van Rusland Rusland, Vlag van Tsjechië Tsjechië


Podiumplaatsen


Compleet overzicht van de eerste drie in de uitslagen:[3]







































































































































































































































































































































Jaar Eerste Tweede Derde

2018

Vlag van Denemarken Michael Valgren

Vlag van Tsjechië Roman Kreuziger

Vlag van Italië Enrico Gasparotto

2017

Vlag van België Philippe Gilbert

Vlag van Polen Michał Kwiatkowski

Vlag van Zwitserland Michael Albasini

2016

Vlag van Italië Enrico Gasparotto

Vlag van Denemarken Michael Valgren

Vlag van Italië Sonny Colbrelli

2015

Vlag van Polen Michał Kwiatkowski

Vlag van Spanje Alejandro Valverde

Vlag van Australië Michael Matthews

2014

Vlag van België Philippe Gilbert

Vlag van België Jelle Vanendert

Vlag van Australië Simon Gerrans

2013

Vlag van Tsjechië Roman Kreuziger

Vlag van Spanje Alejandro Valverde

Vlag van Australië Simon Gerrans

2012

Vlag van Italië Enrico Gasparotto

Vlag van België Jelle Vanendert

Vlag van Slowakije Peter Sagan

2011

Vlag van België Philippe Gilbert

Vlag van Spanje Joaquim Rodríguez

Vlag van Australië Simon Gerrans

2010

Vlag van België Philippe Gilbert

Vlag van Canada Ryder Hesjedal

Vlag van Italië Enrico Gasparotto

2009

Vlag van Rusland Sergej Ivanov

Vlag van Nederland Karsten Kroon

Vlag van Nederland Robert Gesink

2008

Vlag van Italië Damiano Cunego

Vlag van Luxemburg Fränk Schleck

Vlag van Spanje Alejandro Valverde

2007

Vlag van Duitsland Stefan Schumacher

Vlag van Italië Davide Rebellin

Vlag van Italië Danilo Di Luca

2006

Vlag van Luxemburg Fränk Schleck

Vlag van Zwitserland Steffen Wesemann

Vlag van Nederland Michael Boogerd

2005

Vlag van Italië Danilo Di Luca

Vlag van Nederland Michael Boogerd

Vlag van Italië Mirko Celestino

2004

Vlag van Italië Davide Rebellin

Vlag van Nederland Michael Boogerd

Vlag van Italië Paolo Bettini

2003

Vlag van Kazachstan Aleksandr Vinokoerov

Vlag van Nederland Michael Boogerd

Vlag van Italië Danilo Di Luca

2002

Vlag van Italië Michele Bartoli

Vlag van Rusland Sergej Ivanov

Vlag van Nederland Michael Boogerd

2001

Vlag van Nederland Erik Dekker

Vlag van Verenigde Staten Lance Armstrong

Vlag van België Serge Baguet

2000

Vlag van Duitsland Erik Zabel

Vlag van Nederland Michael Boogerd

Vlag van Zwitserland Markus Zberg

1999

Vlag van Nederland Michael Boogerd

Vlag van Verenigde Staten Lance Armstrong

Vlag van Italië Gabriele Missaglia

1998

Vlag van Zwitserland Rolf Järmann

Vlag van Nederland Maarten den Bakker

Vlag van Italië Michele Bartoli

1997

Vlag van Denemarken Bjarne Riis

Vlag van Italië Andrea Tafi

Vlag van Zwitserland Beat Zberg

1996

Vlag van Italië Stefano Zanini

Vlag van Italië Mauro Bettin

Vlag van België Johan Museeuw

1995

Vlag van Zwitserland Mauro Gianetti

Vlag van Italië Davide Cassani

Vlag van Zwitserland Beat Zberg

1994

Vlag van België Johan Museeuw

Vlag van Italië Bruno Cenghialta

Vlag van Italië Marco Saligari

1993

Vlag van Zwitserland Rolf Järmann

Vlag van Italië Gianni Bugno

Vlag van Duitsland Jens Heppner

1992

Vlag van Duitsland Olaf Ludwig

Vlag van België Johan Museeuw

Vlag van Rusland Dmitri Konysjev

1991

Vlag van Nederland Frans Maassen

Vlag van Italië Maurizio Fondriest

Vlag van België Dirk De Wolf

1990

Vlag van Nederland Adrie van der Poel

Vlag van België Luc Roosen

Vlag van Nederland Jelle Nijdam

1989

Vlag van België Eric Van Lancker

Vlag van België Claude Criquielion

Vlag van Canada Steve Bauer

1988

Vlag van Nederland Jelle Nijdam

Vlag van Nederland Steven Rooks

Vlag van België Claude Criquielion

1987

Vlag van Nederland Joop Zoetemelk

Vlag van Nederland Steven Rooks

Vlag van Verenigd Koninkrijk Malcolm Elliott

1986

Vlag van Nederland Steven Rooks

Vlag van Nederland Joop Zoetemelk

Vlag van België Ronny van Holen

1985

Vlag van Nederland Gerrie Knetemann

Vlag van België Jozef Lieckens

Vlag van Nederland Johnny Broers

1984

Vlag van Nederland Jacques Hanegraaf

Vlag van Denemarken Kim Andersen

Vlag van België Patrick Versluys

1983

Vlag van Australië Phil Anderson

Vlag van België Jan Bogaert

Vlag van Nederland Jan Raas

1982

Vlag van Nederland Jan Raas

Vlag van Ierland Stephen Roche

Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Gregor Braun

1981

Vlag van Frankrijk Bernard Hinault

Vlag van België Roger De Vlaeminck

Vlag van België Fons De Wolf

1980

Vlag van Nederland Jan Raas

Vlag van België Fons De Wolf

Vlag van Ierland Seán Kelly

1979

Vlag van Nederland Jan Raas

Vlag van Nederland Henk Lubberding

Vlag van Zweden Sven-Åke Nilsson

1978

Vlag van Nederland Jan Raas

Vlag van Italië Francesco Moser

Vlag van Nederland Joop Zoetemelk

1977

Vlag van Nederland Jan Raas

Vlag van Nederland Gerrie Knetemann

Vlag van Nederland Hennie Kuiper

1976

Vlag van België Freddy Maertens

Vlag van Nederland Jan Raas

Vlag van België Luc Leman

1975

Vlag van België Eddy Merckx

Vlag van België Freddy Maertens

Vlag van België Joseph Bruyère

1974

Vlag van Nederland Gerrie Knetemann

Vlag van België Walter Planckaert

Vlag van België Walter Godefroot

1973

Vlag van België Eddy Merckx

Vlag van België Frans Verbeeck

Vlag van België Herman Van Springel

1972

Vlag van België Walter Planckaert

Vlag van België Willy De Geest

Vlag van Nederland Joop Zoetemelk

1971

Vlag van België Frans Verbeeck

Vlag van Nederland Gerben Karstens

Vlag van België Roger Rosiers

1970

Vlag van België Georges Pintens

Vlag van België Willy Van Neste

Vlag van België André Dierickx

1969

Vlag van België Guido Reybrouck

Vlag van België Jos Huysmans

Vlag van België Eddy Merckx

1968

Vlag van Nederland Harrie Steevens

Vlag van België Roger Rosiers

Vlag van België Daniel Van Ryckeghem

1967

Vlag van Nederland Arie den Hartog

Vlag van Nederland Cees Lute

Vlag van Nederland Harrie Steevens

1966

Vlag van Frankrijk Jean Stablinski

Vlag van België Bernard Van De Kerckhove

Vlag van Nederland Jan Hugens


Amstel Gold Race voor vrouwen

























































Vlag van Nederland Amstel Gold Race voor vrouwen

Regio
Nederlands-Limburg
Periode derde weekend april
Organisator Stichting Amstel Gold Race

Classificatie
Discipline weg
Type Heuvelklassieker
Internationale kalender
UCI Women's World Tour
Categorie
1.WWT

Geschiedenis
Eerste editie 2001
Aantal edities 4 (2017)
Eerste winnaar
Vlag van Nederland Debby Mansveld
Laatste winnaar
Vlag van Nederland Chantal Blaak
Laatste Nederlandse winnaar
Vlag van Nederland Chantal Blaak (2018)





Portaal  Portaalicoon  

Wielersport


De Amstel Gold Race voor vrouwen is georganiseerd van 2001 tot en met 2003. Tijdens de derde editie dreigden de mannen- en vrouwenwedstrijd elkaar te overlappen, waarna de wedstrijd uit voorzorg voor herhaling niet meer werd georganiseerd. Veertien jaar later, op eerste paasdag 2017, zal er weer een vrouweneditie verreden worden, op dezelfde dag als de mannen.[4] Op 3 oktober 2016 werd, in aanwezigheid van Marianne Vos en Anna van der Breggen, de nieuwe koersdirecteur Leontien van Moorsel en het parcours van de vrouwenwedstrijd gepresenteerd: de start en finish zijn, net als bij de mannen, in Maastricht en Berg en Terblijt.[5] In 2017 rijden de vrouwen in totaal 121,6 km over 17 hellingen, waaronder drie lokale rondes met, in tegenstelling tot de nieuwe finale van de mannen, de Cauberg op 1,8 km van de finish.[6] De wedstrijd voor vrouwen maakte in 2003 deel uit van de wereldbeker en vanaf 2017 van de World Tour.



Podiumplaatsen








































Jaar Eerste Tweede Derde

2001

Vlag van Nederland Debby Mansveld

Vlag van Nederland Mirjam Melchers-van Poppel

Vlag van Nederland Leontien Zijlaard-van Moorsel

2002

Vlag van Nederland Leontien Zijlaard-van Moorsel

Vlag van Nederland Mirjam Melchers-van Poppel

Vlag van Australië Katherine Bates

2003

Vlag van Verenigd Koninkrijk Nicole Cooke

Vlag van Australië Olivia Gollan

Vlag van Litouwen Edita Pučinskaitė
2004 t/m 2016: Wedstrijd niet georganiseerd

2017

Vlag van Nederland Anna van der Breggen

Vlag van Verenigd Koninkrijk Elizabeth Deignan

Vlag van Polen Katarzyna Niewiadoma
Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten

2018

Vlag van Nederland Chantal Blaak

Vlag van Nederland Lucinda Brand

Vlag van Australië Amanda Spratt


Overwinningen per land















Overwinningen Land
4
Vlag van Nederland Nederland
1
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk


Toerversie


Sinds 2001 wordt er naast de wedstrijd voor de profs ook een toerversie voor amateurs, recreatieve fietsers en andere geïnteresseerden georganiseerd. De deelnemers hebben de keuze tussen een traject van 60, 100, 125, 150, 200 of 250 km. Alle deelnemers krijgen een rugnummer, bikechip (voor het vastleggen van tijden en het herkennen van foto/video passages) en een nummerbordje. Onderweg bestaat de mogelijkheid energie bij te tanken in de daarvoor ingerichte revitaliseringsposten. Net als in de wedstrijdklassieker bereiken de deelnemers na een pittige eindklim de top van de Cauberg, de finishplaats. Over het algemeen wordt de inschrijving voor dit evenement binnen twee weken gesloten, omdat dan alle ongeveer 12.000 startkaarten uitverkocht zijn. In 2009 vond een ware run op startkaarten plaats. Dit resulteerde in een zeer overbelaste website. Binnen dertig uur waren dan ook alle startbewijzen uitverkocht. In 2010 kwam er een vernieuwde website, en daarmee een verbeterde bereikbaarheid van de mogelijkheid tot inschrijving, een uitverkoop in recordtijd van slechts 38 minuten waarin diezelfde 12.000 startbewijzen verkocht werden.



Zie ook


  • Lijst van heuvels in Zuid-Limburg


Externe links




  • (nl) Officiële website

  • Parcoursbeschrijving 2013




































Popular posts from this blog

Floris Gerts

Gregoriusmis

Goes